m u Zaterdag 24 October 1942 OVEBVELUWSCHE BLADEN 98ste jaargaig No. 83 HiBDERWIJK, BIESDEN, EBXELO, NUNSFEET, HULSHORST, ELSFEET, DOORNSPIJK, ELBURG, FUTTEN eaa. Siberslust STREEKBLAD voor: VOOR VIJFTIG JAAR. Verschijnt eenmaal 's weeks - Prijs f1,05 per kwartaal - Uitgave firma WEDDING, Donkerstraat, Harderwijk, Tel. No, 1 Dit het Overvelnwsch Weekblad van 29 Oct. 1892 Een laven lang herder Knaapje door ontploffend projüotiel gowond Stencils en carbonpapier disnibmiegotdtsrtn Vervolg 4e pagiaa Streekblad voor de Noord-Veluwe FEH1LL8T0M. door w. SCHIPPERS K 1335 Ni fjoofd redacteur J, Volgers, Harderwijk ADVERTENTIEN 120 m.M. f 1.80 elke m.M. meer 9 cent Ingezonden mededeelingen dubbel tarief LOSSE NUMMERS 5 cent OVERVELUWSCH NIEUWS HARDERWIJK. Deze weck werd alhier 14U00 stuks netbot aangevoerd en 450 manden garnalen. BURGERLIJKE STAND HARDERWIJK ONDERTROUWD 27 Oct. Petrus van Lint en Margarctba Catbarina Mtngels. GEHUWD 26 Oct. Berend de Ridder en Willemtje Nijeboer. GESOREN 22 OcJanna, d. van Wouter Srutnink en Anna Ma'ia Louw. 23. Gijibertha Hendrina, d. van Cbtistiaan Schitfmacber en Catbarina van de Weijer. 24. Dries, z. van Gerrit van den Brink en Jacobje Vliem. 26. Cornelia, d. van Dirk Doornhof en Cornelia Kinderdijk. Lubbertje, d. van Jan de Groot en Willemina Wtina, OVERLEDEN 22 Oct. Rudolf van Cup, oud 2 md. 25. Gerritje Karssen, echtgeo. van GerarCus Visser, oud 28 jaar. Een als levenloos aangegeven kind van bet vrouwelijk geslacht van Willemina Wijna ecbtgeo. van Jan de Groot. ERMELO Niet ontvangen PUTTEN. ONDERTROUWD. Jacob Simon en Fietje van de Wal. Leendert de Geijrer, wedr. en Aaltje J.nsen. GETROUWD. Geene. BEVALLEN. Geititje van Domp- scler, geb. Elbertsen, d. OVERLEDEN. Geene. MARKTBERICHT HARDERWIJK Eieren p loo st. 15 00 f6 00 Regge per H.L. t 6.60 4 15 70 Biggen f6.00 6 fn.oo Aardappelen fi.io i fi.se IN HET DRUIVENLAND Wit uê jt van zjo'n tros f (foto archief) Op Vrijdag 23 October a.s. sal het vijf en zeventig jaar geleden zijn, dat H. de Wit te Bruntingr, gemeente Westerbork als jongen van negen jaar begon de schapen te hoeden. AI die jaren heeft hij gezworven over de wtyde Drentsche heidevelden zaan zwerver heb ik acht jaren geleden mijn land veriaten en alles wat ik liefhad, liet ik hier achterals een eenzaam man ben ik weergekeerd, en die ik in Amerika liefhad, bleven daarginder, 't Zal van de om standigheden afhangen ofikhca ooit zal weerzien." Maar dan richtta zijn kloeke gestalte zich op, en boer Trom- mers in de oogen kijkend, zeida hg„Doch Godlof, ik ben niet teruggekeerd zooals ik heenging toen was m(jn hart vol bitter» heid en wrok. terwijl het thans rustig hier binnen is, Een gevoel van dankbare bigdschap doortintelde het hart Van Margreet, en van dezen stond af gevoelde ze zich weer door haar woord, eenmaal in haar eerste jeugd gegeven, verbonden aan Idze Jorringa al was hij misschien ook armer teruegrkeerd dan hij heenging. „Wil je ons straks niet iets van je leven en werken in Amerika vertellen, Jorringa 't Was da boerin, die deze vraag deed en boer Trommers verwonderde er zich over, dat de stem van zfjn vrouw zulk een zachten, overredendea klank kon hebben. „Zeker, als u belang stelt in mijn leven daarginds wil ik gaarne vertellen," was het ant* woord Spoedig had Margreet nu de tafel afgeruimd, en aadat de boer nog twee dikke kaarsen op den vierarmigen. vergulden kandelaar had aangestoken schoof hg zgn stoel naar den haard, en noodigde Idze uit. naast hem te komen zitten. Ook de boerin en Margreet schoven bun stoelen ODder de brecde schouw, en terwgi buiten de Noordwestenwind steeds feller opstak cn tuw tegen de gesloten in de omgeving van Schoonoord Nog iederen dag trekt de krasse 84-jarige baas er met kjjn kudJr op uit en hg leidt naar uren ver over de eenzame vlakten van het oude landschap trouw terzijde gestaan djor zijn hond. Zgn banden staan niet stil. ag is geregeld bezig met breiwerk hoewel dat, m verband met de vensterluiken bulderde, was het binnen zoo recht warm en ge zellig. De eikenhouten blokken knetteidsn in den haard en de roode vlammen wierpen een rossen flikkerglans op den luisterenden boer en de beide vrouwentooverden grillige schaduwen op de zware zolder balken van het vertreken deden de hooge gestalte van den verteller nog grooter en het gebronsde gelaat nog don kerder schgnen dan het was. Eenvoudig en toch zoo wel» spiekend vertelde Idze van zgn ieven in Amerika, Hoe wanhopig en verbitterd hg geweest was, toen men het weinigje geld en kleeren, dat hg had, van hem had gastolen. Hoe de eerste jaren waren voor bgg'gaan met hard werken en hoogst suinig leven om toich maar gauw wat geld bg elkander te krggeo, ten einde als kolonist naar t verre Westen te kunnen trekken, Als sjouwerman had hg in New Vork aan de haven en op de schepen gewerktdaarna was hg als grondweiker bg een bouwonderneming terrebt ge komen en na in verschillende streken van Amerika gewerkt te hebben, kwam hg tenslotte in Boston. Met tintelend oog en een hart vol dahkbaatheid vertelde Idze van Mac Denverson, van de stomme Mabel en van Den versnest. Van de goedhartige negers op de farm, van Ruben en Simsonen met schitterende oogen luisterde Margreet't was haar alsof ze de bloeiende, geu.ige wildernis zelf zag, zoo levendig en boeiend vertelde Idze van zijn verblijf in het stille, woeste woud, Hij verzweeg echter ook niet, dat, ondanks bet vela, dat daarginds huidige garenschasrschte wel eenigc moeilgkbeid brgint op te leveren. Scüeper do Wit is nog geheel het type van den Dtenucben schaapherdar, zooats die eeuwen lang werd aange troffen, doch geleidelijk begint ui, te sterven. Een tienjarige jongen te Tilburg is ützer dagen bij het spelen met enkele gevonden projectielen ernstig gewond, toen een van die voorwerpen plotse op dien eenzamen farm zgn leven aangenaam msakte, bg toch ziju verlangen naar huis niet kon overwinnen. Doch nu sprong Idze overeind en wees naar de met prachtig sngwerk versierde Schwarzwal- der klok. „Zie toch eens, boer Trom mers, 't is haast negen uur, 'k zal Hannes nog uit zgn bed moeten kloppen." De boer begon luidkeels te lachen. „Wat denk jg er van, vrouw en jg, Margreet Moeten wo Idze Jorringa, nu hg voor 't eerst eens op Trommershof is nog zoo lakt door den storm laten gaan I" ,.ldze blijft vannacht bij ons zeide de boerin vriendeigk doch beslist, en ze legde haar band op sgn breeden schouder cn trachtte hem weer neer te drukken op *yn stoel, En dt blonde Margreet I Ach, dezen avond vond ze dea schoonstee van haar leven haar hart had reeds zoolang in trouwe liefde, geklopt voor dien st eiken, ver- metelen jonkman, en nu deed het haar zoo goed, dat haar moeder zeo vriendelijk en harte lijk was voor Idze, dien ze voorheen, toen zgn ouders nog leefden, zoo vgandig gezind was. En Margreet kon moeder niet begrgpen, zoomin als Toon Trommets sgn vrouw. „Neen, Idze, o neen, je kunt nu niet meer naar Sietske toe, en trouwens, je moet ons nog veel meer vertellen van je leven daar ginds in de bossiheD, vindt ge dat ook niet, moedei Idze mompelde iets van overlast aandoen, doch de boer lachte daarom. De wind huilde in den schoor steen en deed de vlammen van bet haardvuur nat lange tongen ling tot ontploffing kwam. Door de scherven werd het knaapje zoo zwaar gekwetst, cfat ver» moedelijk een der beentjes zal moeten worden geamputeeid. Uit het onderzoek isgebieken dat deze project!, len gevonden waren door ben vrouw uit da Kapelstraat te Tilburg, die ze in een scbuurtje bad opgeborgen. Haar zoontje had vervolgens de gevaarlftke voorwerpen aan het siaebtotfer gegeven. Eij besluit van den secieiaiis» generaal van bet Departement van Handel, Ngveihcid en Scheepvaatt zgn stencils, sten- cilinkt en carbonpapier aange» wezen als distribuiiegoedcrcn. am—a——bbm opfladderen, en dichter schoof men onder de schouw de stoeien om Idze heen, De tgd vloog om en 't warme haardvuur, het heldere kaarslicht en de opge wekte stemming maakten voor Idze Jorringa den eersten avond ia 't vaderland tot een waren feestavond. Openhartig vertelde hg van al zgn lief en leed in 't vieemde land. Met van aandoe» Ding trillende stem schetste hg ten slotte het afscheid van Mac Denverson en Mabel. Van den goeden ouden farmer, die voor hem, den armen, met sijn ver bittering en heimwee kampenden vieemdeling, als een vader geweest wbb, die steeds hem den weg naar Boven wees en die met zijn stomme maar zoo innig vrome dochter, het middel werd in Gods hand, waardoor er vrede kwam in zgn ziel. Een oogenblik bleef het stil in de woonkamer van Tiom» mershof en men hoerde slechts den stormwind buiten en het knetteren van het haardvuur. Toen legde Toon Trommers zgn magere hand op den for» schen schouder van Idze en zeide„Je hebt veel doorge» maakt, myn jongen, maar 't is voorby, en je staat gereed in 't oude vaderland een nituw leven te begientn. Zeg me nu eens rondborstig, wat is je plan, wart een plan zul je wel ge» maakt hebben I" Een oogenblik dacht Idze sa, teen sprak hg„Zie, boer Trommers, mgn plan was, hier of in den omtrek een boerde» gtje te huren of desnoods met een hypotheek er op, te koopen, In afwijking'met een vorige week genomen beslissing is thans van Overheidswege bepaald dat op de geheele Noord- Veluwe benoorden Putten slechts één blad zal bestaan en is aan de uitgevers van de bestaande bladen te Harderwijk, Epe en Hattem opgedragen, zich daartoe te combineeren. jj Het gevolg hiervan is dat ook de Noord-Veluwe" zal ophouden als zelfstandig blad uit te komen. ji We kunnen dit betreuren, doch dat helpt niet. We kunnen voor onszelf en voor onze lezers memoreeren hoe we 82 jaar lang zonder eenige onderbreking ons blad hebben verzorgd naar ons beste weten, terzijde gestaan door een toegewijd personeel. jj Dat is nu afgeloopende redactie van het nieuwe blad is aan andere handen toevertrouwd. Toch nemen we geen afscheid van onze lezers, want we blijven,als mede-uitgever, verzorgen de plaatselijke bericht geving in deze omtrek. En de lezers blijven de krant gewoon ontvangen. De „Veluwsche Courant" zal worden gedrukt bij de grootste en modernste drukkerij in ons gebied, n.l. door de N.V. Drukkerij Hooiberg te Epe. Het 'blad zal vanaf Zaterdag 31 October a.s. voorloopig eens per week ver schijnen, maar het is de bedoeling om zoodra de" papier positie het toelaat twee of drie keer per week uit te komen. |j De „Veluwsche Courant" zal verschijnen io drie edities: ji een voor Harderwijk-, Ermelo, Nunspeet, Elspeet, Hulshorst ij en Hierdeneen voor Doornspijk, Elburg, Oostendorp en Oldebroek; en een voor Epe, Hattem en omgeving. De hoofd-redactie van het blad is opgedragen aan den heer J. L. de Boer te Elburg. die zijn sporen op het gebied van ji de journalistiek reeds lang heeft verdiend, die in de geheele streek goed bekend is en zeker niets onbeproefd zal laten om de „Veluwsche Courant" zoo aantrekkelijk mogelijk te maken. We willen er ten slotte nog dit van zeggen: reeds jaren jj voor den oorlog gingen er stemmen op om te trachten de persorganen in bepaalde gebieden te combineeren. De gedachte zat daarbij voor, dat één flink blad veel meer mogelijkheden biedt om de lezers te geven wat ze van een krant mogen verwachten, dan vele kleintjes. Moge het de drie uitgevers gegeven zijn, deze verwachting waar te maken en mogen ze daarbij kunnen rekenen op den steun van heel de bevolking van onze schoone Noord-Veluwe. Harderwijk, 24 October 1942 ii sasaBntBtsa 59. „Dat lou ik wet denken lachte se vroolyk, doch 'een gloeiende blos kleurde haar frissche walgen terwyi de roode lippen zenuwachtig trilden. Met zachren druk omsloten sijn gespierde vingers een oogen blik haar hand doch een vreemd gevoel beklemde haar de borst by sag er soo maniyk en kalm uit met dien dichten baard mogeigk had hg reeds lang vrouw an kindaren. „Trek nu maar gauw die «ware jas uit en zet ja tasch neer, dan sal moeder wel zorgen dat we een stevige boterham krygan, waarna wa eens gasallig een uurtje kunnen praten, jg ruit wel aardig wat kunnen vertellen zou ik denken." „Ja, maar, boer Trommers," sprak Idze, „ik zal het de vrouw Biet leng lastig makanik was feiteiyk op weg naar myn zuster Sietske, dus..." „Neen, neen, Jorringa, myn man heeft je medegebracht eaar Trommershof en je hebt van Trommershof geen aanga namr herinoa mg mede genomen naar de vreemde, want ik weet alles, Idze, daarom ben ik big verrast, dat je na eens een poo.je onze gast wilt sgn," spralc -de boerin. Spoedig was de tafel gedekt, en goudgeel eigengebakken brood, boter, ham, kaas en koffie met room waren in overv'o-d aanwezig. Idze aat naast Trommers en tegenover hem de vrouw en de dochter des huizes. De jonkman vertelde iets van sijn terugreis, en met echt vrouwelijke gevatheid vroeg Margreet soo onbevangen moge- ïyk, of hy de thuisreis geheel alleen had gemaakt. Eenigzina verwonderd vroeg Idze, wie hg dan wel had moeten meebrengen, en lachend, doch met een verraderiyke bios op de wangen, zeide Margreet „Nu, 't zou toch kunnen sgn dat je vrouw of kinderen mee» bracht." Doch Idze schudde het hoofd, en met iets weemoedigs in syn stem aaide hjj„Als «en een»

Streekarchivariaat Noordwest-Veluwe - Periodiekenviewer

Overveluwsche Bladen | 1942 | | pagina 1