h Wykblêd foar Fryske Folk „Untael-kundige praefsjes" GOED IFMIEIEID Is aeisykjen in kunst? Nr. 15 Se Jiergong I FR Haedredakteur: Dr. Y. Poortinga Ut j own fan 'e Stifting „Je Maintiendrai-Friesland". - Direksje en Ried fan Bihear: Selskip foar Fryske Tael en Skrifte- kennisse, It Roomsk Frysk Boun, It Boun fan de Frysk-Nasj onale Jongerein en de Stifting „Je Maintiendrai-Friesland". Kantoar administraesje en redaksje: Van Swietenstrjitte 12 (by it stasjon) Ljouwert Telefoan 5636 Postadres: Postbus 330, Ljouwert Giro 513068 15 April 1949 Oan myn freon J. J. HOF, nei oanlieding fan syn Ik bin gjin linguist en ek gjin philo- looch. Hof wit dat wol, mar ik siz it foar dyjingen dy't it net witte. Hof hat yn earder en letter tiid net folie skreaun dat ik nea lézen haw. It soe foar de Fryske skriuwtael in skoan ding wêze as üs jongere skriu- wers soks ek sizze koene. Der is by Hof op it stik fan tael hiel hwat to heljen, mear as in bytsje en hja haw- we wol in bytsje brek. Elts minske hat syn lekken en brek- ken, Hof fansels èk. Twa eigenskippen hawwe him as skriuwer èn strider al- liten yn 't paed stién. Foars't; as Hof nei Fiifhüs moat, giet er by Remswert om. Oard; syn ivicb en -aloan igge-, wearjen oer skriuw- en sprektael, soms praet er fan standert- en sprektael en ek wolris fan cultuer- en folkstael. Mar yn wêzen bidoelt er iderkear it selde. Nei myn bitinken, sit de harke sjesa oan 'e stalle. Hof hat in bulte arge- waesje fan it minne Frysk dat er troch 'en dei lést en heart. Sokken binne der mear. Foar in jier of hwat tobek haw ik oer it forhollanskjen fan it Frysk ris mei dominy Kalma yn briefwikseling west. Hy en ik wiene it doe, op dat stik fan saken, wol aerdich iens. Ik skreau him doe: „It hat my wolris talike dat i,t bet- tere ünderwiis wol de algemiene ünt- wikkeling fan party Friezen en Frie zinnen to'n goede kommen is, mar dat it harren net Frysker makke hat. De aide generaesje fan sljochtwei min- sken, boeren, arbeiders, hantwurkslju, skippers ensfh. hie allinnich leger ün derwiis hawn. Dat ünderwiis wie op it Hollansk fondearre, wis, mar trochdat hja nei harren tretsjinde of fjirtsjinde jier (party al folie earder) üt dy heal Hollanske sphear, fuortdaliks wer yn de Fryske kamen, waerd der folie minder bidoarn as by de generaesje fan hjoed de dei. Dêr kaem jit by dat hja, wylst hja nei skoalle gyngen, oer- dei op buorren en moarns en jouns thus, jimmer Frysk hearden en praet- t;i. 7t HfflSnsk" riet der by bp'-re^ mar sa'n bytsje tsjinoan plakt. De let tere generaesjes, yn myn tiid is dat al bigoun, teagen as hja fan skoalle öf- kamen nei de stêd. U.L.O. skoallen wiene der doe op 'e doarpen jit net. Hja bilannen dêr yn net, of heal Frys ke formiddens en sieten op 'e skoallen nést bern fan dominys, skoalmasters, notarisssen en mear fan dat soarte. Dy bern, dy't fan hüs üt folie minder Frysk ynslein wiene, foar in part leard hiene om op it Frysk as in boere- tael del to sjen, brieken it Frysk fie- len by it greatste part fan de fierder learende-boere- en doarpsbern. In hie- Moandei 11 April 1949 is by de brêge oer it van Harinxma- kanael by de Ryp (Dronryp) troch de Kommissaris fan 'e Ke- ninginne yn Fryslan in vionu- mint üntbleate foar de fusillade, dy't op itselde plak pleats hawn hat op 11 April 1945, fjouwer da gen foar de bifrijing. Fan 'e 14 mannen hat ien it lib- ben der ófret, 13 binne deasketten. Alve nammen steane op 11 stien- nen (Franske kalkstien), twa man wiene forrieders, dy't yn it lest har Dütske masters ek roer forret hiene. Oan 'e boppekant wurdt it monumint óf sletten troch Franske kalkstien, dêr't de tekst fan Efeze 6 fers 13 yn üthoud stiet. De üntwerper fan it monumint, architekt Sybren Postema fan El- burg, ófkomstich fan Mehaem, hie in swiere opdracht. Elk monu mint, dat de hichte yngyng, soe weifalle by de swiere massa's fan 'e greate brêge en de opreed. Dér- om is it monumint plat .hólden, Under oan 'e skeante fan 'e dyk, wylst boppe in great wyt krüs der hinne-wiist. Stienhouwerij KI. de Vries fan Bütenpost hat it utfierd. It jild foar it monumint, dat troch de Provinsje oernommen is, is troch de ynwenners fan Menal- dumadiél en de B. S. byinoar brocht. Ie bulte ünderwizers en lr -aren, seis gjin Friezen of op syn bêt Sportfrie- zen, hawwe hurd mei ar ide om it Frysk tobek to kringen. It ünderwiis seis laette ek nea ta wurdearringe fan it Frysk. De learlingen waerden bi- kend makke mei de skiednis fan 'e •Hollanske, de Dütske, de Franske en de Ingelske skriftekennisse, dat der ek in Fryske skriftekennisse bistie waerd harren nea forteld. Dyjingen dy't jit fierder learden, op 'e H.B.S., it Gym., de M.T.S. of Hegeskoalle, wenden yn 'e rin fan 'e tiid hwat langer hwat mear fan it Frysk óf. As hja yn 'e fe- kansje thüs kamen praetten hja yn 'eigen doarp en mei eigen minsken wol wer Frysk mar yn harren gewoan dei- stich formidden, waerd it Frysk nea brükt en mar komselden neamd. Fan dit soarte binne letter in stik- mannich jonge minsken by it Frysk kommen, sa't men dat tsjintwurdich wol neamt. Dat wie foar it Frysk en foar Fryslan gjin skjinne winst. Elts foi'midden hal syn eigen wize fan siz- zen. In ploech jonges fan 'e M.T.S. brükt oare wurden en sizwizen as in ploech theologyske studinten. Yn in formidden fan hantwurkslju seit men de dingen oars as yn in rountsje fan skippers. Fékeaplju prate oars as evangelisten. De jonge minsken dy't ik niis neamde, hiene wurden en siz wizen fan harren Hollansk stüdzje- formidden mei nei Fryslan nommen en bisochten dy yn 't Fi-ysk oer to set ten. Dat soks soms bulterich jern spoun kin men fan tinken wol hawwe. Doe't dizze t .el- en letterkundigen it wurk fan üs aldere skriuwers'ünder eagen krigen en dat kritysk liezen, seine hja yn harren selme, tsjonge, jonge, hwat is üs Fryske skrifteken nisse in ein efter by de wraldlittera- tuer fan hjoed de dei. Dat moat oars en dat sil oars, hawwe wy dêrfoar jierren op stüdzje gien om sok bihel- perich wurk to stipelearjen en op 'e selde foet fuort to setten? Né man, in lytse repetysjeifan tachtich hat men hjir yn Fr/slSi wol brek. Dêrfoar binne bl./tt!péarro r.rinsiicü dochs manskernöch, hwafte? Doe namen dy jonge minsken, dy't hwat it Frysk oangie müle en hannen forkeard stiene de lieding. Hja skógen, kritisearren en skreauwen foar de füst wei, dat de stikken der nei fleagen en mei de gefolgen fan dit barren sitte wy hjoed de dei jitte oanklaud." Hof wie doetiids in man yn 'e krêft fan 't libben en hy hat him fan 'e miet óf tsjin dit soarte fan lieders en skriu- wers to skoar set. Dêr hat er gans düsten en triuwen by oproun. De jonge mannen dêr't er tsjin yn 't spier moast, wiene bjuster- baerlike redenrylv en tige bot yn 't sizzen. Al koe harren Frysk by Hof sines net yn 't skaed stean, hja koene der dochs safolle fan dat hja him, to pas en to ünpas, de pochel der yn fol skelle koene. Fan 'e side dêr't Hof stipe fan krije moatten hie, hat er dy nea hawn. Dat lei foar in part mei oan him seis. Hof, autodidact, mar troch in oan- berne fieling foar tael en oanhaldend studearjen it meastepart fan 'e offi- sjeel bistudearre taelminsken wol treast, dêr striderich en skerp yn t sizzen by, hie yn eigen rigen gans tsjinstanners dy't him, de kritikus en de man fan „Ut 'e Fryske Lettertün", wolris op it lear woene, mar soks net fan rjochten oanpakke doarsten. Doe't de Jongerein him op 'e lea sprong, krige Hof winliken fan nim- men folie stipe, ek net fan dyjingen dy't it lang net mei de oanfallers iens wiene. Koartsein, alles kaem by elts- oar en de skriuwer en dichter Hof is yn dy striid en yn in ivich en aloan kreauwen en hottefyljen ündergien. Mar wylst woechs der in taelman dy't al syn tsjinstanners, ek de bést ünderleinen, treast wie. Mar Hof soe Hof net west hawwe, as er him by syn stüdzje del j own en de striid farre litten hie. Hv wie misledige, hy hie net de wurdearringe krigen dêr't er, ek nef- fens eigen bitinken en fielen, rjocht op hie. Dat hat him foar oaren oer faker as ienris ünbinlik yn syn oardiel makke. Hy hie de hiele delgong fan it Aid Selskip, dat greate, sloppe lichem sün- der siele, meimakke. Hy wie ien fan 'e inkelden yn 'e rigen fan dat Sel skip dy't klear ynseagen dat der oare paden socht wurde mcasten soe it spul net op 'e non komrae to draeijen. Mar mei dyjingen dy't oare paden sochten, dêr hied er safolle stride- raesje en kreauwerij mei hawn dat er net mei harren op itselde paed gean koe en ek net gean woe. Wylst de Jongerein meastentiids yn breklik Frysk oer Frysk nasjonalisme en in aparte Fryske cultuer bigoun to praten en to skriuwen sette Hof him to skoar om harren oan 't forstan to bringen dat it Frysk in folkstael en de Friezen Nederlanners wiene, dy't bi- nammen net miene moasten dat hja in fin mear as in bears hiene. Frysk hie neat mear rjocht as bg. de Sak- syske dialecten. Dat de Fryske biweging, foar Hof oars neat as in taelstriid, him ek bi goun yn to setten foar politike en ecó- nomyske dingen, dêr hat Hof fan 'e miet öf in skalk each op hawn. Yn wêzen tocht en fielde Hof krekt- lyk as Waling Dykstra e.o.: „Salang müglik bihalde en warje hwat wy jit hawwe, üs salang en sa fel müglik tsjin it forfal fan it Frysk forsette; mar op it lange ein halde wy it net." Foar de Jongerein dy't it Frysk as cultuertael in eigen plak yn 'e rige fan 'e West-Jeropeeske talen jaen wol, hat Hof nea folie goede wurden fine kind. En dochs sil it dy kant ütmoatte as wy it Frysk as tael bihalde wolle. Op it Striidboun hat Hof fansels ek in skalk each. Sokken binne der wol mear. Dochs leau ik en mear fan 'e Alderein mei my, dat dat boun goed wurk dwaen kin en docht, alhoewol wy it dêrom net alhiel iens hoege to wêzen mei alles hwat de lieders fan dat boun sizze en skriuwe. Hwat der yn 'e takomst fan „Frys- lên frij" krelct oerbliuwe en tolanne komme sil moatte wy ófwachtsje, mar wy meije nea for jitte dat harren strib- jen en krewearjen Fryslan en de Frys ke saek jildt. Foar üs êlderen is en bliuwt de tael striid haedsaek, dêr hoecht net om- hinne pra^t <o wurden. Wol *n par» fan 'e Fryske striders op breder front Droegéham. Tekening fan Tsj. Zylstra. fjcchtsje, lit üs der üs foar hoedzje om harren dwerse kneppels foar de fuotten to smiten. Ien ding stiet sa fêst as in peal bop pe wetter, as it üs meiinoar net slag- gei. om it Frysk op 'e skoallen to krijen, net as tajefte, net fakultatyf, mar as learfak nést it Hollansk, dan komt hwat Hof en Dykstra eangen, dan rint it wan. En dêrom kin ik it nea daeije dat der op Frysk nasjonalisme en op it Striid boun öfjown wurdt. Nou jit in pear wurden oer it Frysk dat Sikke Sündebok en mear oaren faix 'e jonge generaesje brüke en skriuwe. Ja Hof, dêr tinke jo en ik krektlyk oer. As ik yn in litterair Frysk tiidskrift soms artikels en fersen lês, dêr't hast folie Fransk en Ingelsk it -df-v wirctt triinwurdich hwat miid yn stiet as Frysk en dat Frysk is Wize: TH. LAMBOOY Wurden: S. DE HAAN 1 g. 6/4 l|e.7 17§|§.5 12 3 2.. 10 23.| 4 4 32 3I Op hou - ten krüs, mei sün - den swier bi - dut - sen, Leit Je - zus, Ke-ning 2. 1 2.2 mei de toar - ne 1...0 3 32 kroan Om sün - de 1 34 I 5.2 1 61 skuld wurdt Him de lea for- 7». 6 0 1 7. 2 32 1 43 2 3 3 2...034| 5.216 1 rut-sen, Nou lijt en swijt, en stjert de Mins - ke - soan, Om sün - de skuld wurdt 3. 1 6* 7l 6..5 0 1 I 7. 2 32 1 7. 1 2 Him de lea for - rut -sen, Nou lijt en swijt, en stjert de Mins Mei füle slaggen slaen de wrede boalen Oan 't skandekrüs syn teare lidden fést. Us kwea, üs skuld, al wie it yn 't forhoalen, Wurdt hjir fan Him troch iiv-ge leafde dwêst, Us kwea, üs skuld, al wie it yn 't forhoalen, Wurdt hjir fan Him troch süvre leafde dwêst. Guon lju binne altiten krekt efkes tüker as har meiminsken. Hja springe sünder üngemakken fierder as de pols lang is. Hja binne net ün- en net bütengewoan, mar dochs ek net ge woan. Distribüsje-swierrichheden bi- steane foar har net, kaerten foar Hearrenfean of Nederlan-Frankryk, hja ha se en allyksa devizen foar in bütenlansk reiske. Sa'n ien ha ik ek yn 'e kunde. Yn 't stik fan froulju, wurk en sinten hat er my altiten oermansk west. Yn elk formidden, dêr't er tahaldt, stiet er op 't foarste plan. Hy sjocht syn doel en wit it to birikken. Net dat er bot mei de earmtakken wrot, né it giet fansels. Hy nimt it libben goed mei. Hwat in oar kin, dat kin hy ek. Hy makket wier de wurden: hwat in minske wol, dat kin er ek. Fansels, hy kin wolris hwat üngemaklik wêze foar de lju om him hinne, mar it is singelier, der wurdt him in bulte tajown. Sa giet it mei sokken, hja ha in bulte foar en wurde ek noch mijd. Nea wurdt sa immen ris in pyk set. Hwat kin men jin dan bytiden stum- perich fiele. Mar hwat hat soks mei aeisykjen to meitsjen? Mear as in bytsje. It libben hie foar dy kunde fan my net folie geheimen mear. Hy hie suver alles meimakke en oan alles meidien, oan hynsteriden en snoekfiskjen ta. Dochs wie der noch in forhoalen gebiet: aeisykjen. Oft him dat oan distiid ta üntkom- men wie of dat hy der noch net oan ta kommen wie, ik wit it net. Hy wist lykwols dat ik stéfêst alle jierren mei in ploechje goefreonen it fjild ynteach, dat wy in bulte wille hiene en nea mei lege petten thüs kamen. Hy hie üs dêr grif wolris fan op tekst heard en efteröf kin 'k it my wol bigripe: dêr siet in lyts angeltsje. Dat hy woe en soe mei to aeisykjen. Hawar, koartlyn kaem er by my en praette drolc oer fügels, mear yn 't bi- sonder oer ljipp'en. Der siet hiel wol bistek yn syn praet. Doe't ik my dêr oer fornuvere, die it bliken dat er it boekje: Hoe leer ik eierzoeken? bistudearre hie en nou woe er dy wittenskip wolris yn prak- tyk bringe. In pear learzens en in fjildkiker hie er ek al oantügd. Om koart to gean, hy woe der mei üs op üt. Sa't ik al sei, men wegert him net maklik eat, dat hy rekke mei. Seisrisom setten wy öf yn 'e iere moarntiid. It waer like net üngaedlik, it siet smük yn 'e motorboat, de Ijip- pen hiene de earste of faeks ek wol de twadde lêch üt, dat it sei allegearre bést. Dit is lykwols gjin aeisikersforhael; dy kin men yn dizze snuorje oars ge- nöch yn 'e krante léze of yn 'e skear- winkel hearre, né, dit is 't forhael fan dy kunde fan my. Oft er syn boekje yn 'e büse hie of net, dêr wol 'k öf wêze en ek oft de praktyk fan it aeisykjen winliken wol in theoretysk founemint hat. Sa net, doe't wy efkes by in krytsje oanleinen, dêr't ien fan üs in ljipke moai opkommen sjoen hie en dêrnef- fens in broed forwachte, miende myn kunde soks om dy en dy reden ünt- stride to moatten. Dat soe net neffens syn theory wêze. dan ek faken jit trochsiedde mei neo logismen en barbarismen, dan giet my like goed as jo, de grize oer de grou- we. Dat de tael yn „Forgetten post" soms min, striemin is, kin ik jo net üntstride mar styl en wurdkar binne dochs jit better as it Frysk dat men tsjinwurdich troch 'en dei om jin hin ne praten heart. Nou sille jo sizze, ja mar dy tael fan dat tiidskrift en sokke boeken dat is de cultuertael dêr't wy njonkelytsen hinne glide. Dan anderje ik jo: „Né Hof, sa slim is 't jit net. Der binne forskate jonge re skriuwers en biwegingslju dy't goed Frysk skriuwe." En dan wol ik jo.dit ek jit sizze, dat de folkstael, dat is do.chs de tael dy't it folk brükt jit parten minder is as dy yn tiidskriften en boeken dêr't jo en mear oaren sa'n \trgewacsje fan hawwe. De tiid dat de tael fan it folk droe gen waerd is foarby, dat is o sa slim, dat wit ik like goed as jo en it kwea sit djip, dat wit ik ek wol, hwat men heart yn selskippen, yn 't spoar, yn 'e bussen, op gearkomsten en troch 'en dei by Fryske minsken yn 'e hüs, nou dêr is Sikke Sündebok jit in helt by, dat siz ik jo. Wy sille it hawwe moatte fan 'e skriuwtael, fan it Standertfrysk, fan 'e Cultuertael, dêr't jo sa deabinaud foar binne. Wis dy tael moat gans Frysker wurde yn wurdkar en idioom, dat moat komme fan goed ünderwiis. En siz nou net dat soks net müglik is. De Hollanske skriuwtael hat lans de wei fan skoalle en krante safolle ynfloed op üs sprektael krige, dat it Frysk yn wurdkar en idioom sa oan- fretten is dat it fakentiid oars neat mear is as oerset Hollansk. Tsjin dit taelforfal op to kommen is. it wurk fan minsken. lyk as jo en oaren dy't de tael troch en de wertroch kenne, mar dan moat dat barre op in wize dy't de minsken net yn 't foaren al yn 't harnas jaget. Rounom yn West-Jeropa komme de lytse taelmienskippen op foar harren rjochten yn federatyf forban. Dat is ek de wei dy't wy lans moatte. Mei negatyf forset tsjin it forfal komme wy net mear üt 'e niten, der moatte nije paden ynslein wurde, paden dy't jo en ik net mear gean kinne. Wy kinne oars neat dwaen as op tiid en plak op it taelforfal wize en war- skögje tsjin frjemde ynslüpsels en ün- fryske sinbou. Dat der fan it Frysk oars neat mear oerbliuwe sil as in skelve list foar in ütlansk skilderij, soks wol der by my jit net yn, dan moat ik my tominsten op üs Jongerein en üs folksaerd for- sjen. Ik hoopje dat jo jit in mannich jier ren yn 't mêd bliuwe meije om mei jins witten en ynsjoch op it stik fan tael de Fryske saek to tsjinjen. Lit üs jit gjin moed forlern jaen, hwat siik is is dêrom fuort net dea. A. J. WYBENGA It wie in broed:' In hoartsje letter,'doe't üs stjurman de kop op 'e wal sette, om't er in strieke-smitende fügel obsèrvearre hie en üs in twake foarsei, aksele myn maet wer tsjin. It wie in twake. Ja, him tochte doe, syn theory sloech mear op wjukwapperjende ljippen en dy wiene noch, net warber. Hy for- naem wol,, dat wy fan gjin theory wis ten. Dat wie it boat üt en sünder oer- liz, sünder omtinken swarmen wy de lannen oer. Seagen wy winliken wol nei de fügels om? Him tochte, lit mar swalkje! Hy bleau tichter by honk en joech him del efter in hikke. De fü gels bikamen wer en doe't er dy in skoftsje goed op 't fizier hawn hie, mei en sünder kiker, stoep hy der hinne, rjocht üt, rjocht oan. Mar hy foun neat. Jitris en jitris bisocht er it, hieltiten wer efter in oare hikke fandinne, niar syn theory kloppe net mei de praktyk. Doe't wy wer opset- ten kamen, om't de. kofjelippe üs hin ge, hie er him yn 't boat deljown. Wy Peaske is op komst In nije hoed, in nij pear skuon, Jawol, fan kop ta tean Hat alleman ('k mien ailefrou) In langst nei nije klean. De advertinsjes roppe, né, Se raze It jin ta: „Al witt' jimm' 't seis net, jimme binn' Oan nije spullen ta! 't Wurdt Peaske en dus Peaskewaer. Jimm' wolle ris fan honk? Mar dat is öfpraet, nou? Net oars As yn de Peas':epronk. De lamkes en de famkes en It fügelt yn it fjild, Gjin dier, gjin minske, dy't him nou Net Peaske-eftich fielt Si soa, dat stiet. En nou mar gau In skepke op it fjür. De wyn gült yn de skoarstien en De hagel stout der oer. Th. v. d. S. De Lege Midden De ófdieling Utingeradiel fan 'e Fryske Mij fan Lanbou wol hawwe, it haedbistjür sil de autoriteiten oan, dat der mei gauwens wegen oanlein en pleatsen boud wurde yn 'e Lege Midden fan Fryslan. Prof. van der Burg giet öf De bikende heechlearaer yn 'e su- velkunde oan 'e Lanbouhegeskoalle to Wageningen, Prof. Ir. Bokke Linses van der Burg, is de 19e Jannewaris 70 jier wurden en sadwaende is aenst syn tiid kommen om öf to gean. Lyk as al syn folk is Prof. van der Burg in Frysksinnich man mei in greate kennis fan syn memmetael. Mooglik is der noch wol ris in publikaesje op it gebiet fan Fryske faktael fan him to forwachtsjen. Fallen yn Indonesië Op Sumatra is sneuvele Andrys Koopmans fan Skilkampen by Ljou wert. Heinebal, ik hein dy al De Tynje hat langlêsten in yndustry krige fan rubber-boartersguod, yn it bisünder fan boartersballen. Dêr kin ne op 't heden al 4000 yn 'e wike fan makke wurde en de fabrikant de hear G Gort, hopet dat op 10.000 wyks to bringen. It Drachtster Yndustrygebou To Drachten is de N.V. Yndustry gebou Drachten oprjochte, dy't it mas sale yndustrygebou sette litte en ex- ploitearje moat. It maetskiplik kap- tael is in heal miljoen. Klienguod In Gryksk skip is foar it Fryske Gat by Skiermuontseach stranne en letter wer flot rekke. Gerrit Roorda fan 'e Tynje, oant foar koarten tiid de bi- kende kommunistyske foarman yn 'e Fryske Steaten en yn 'e gemeenterie fan Opsterlan, stelt him net wer for- kiesber as riedslid. In famke fan twa jier fan K. Hettema op Unema- state ünder Wytgaerd is boartsjende- wei yn 'e sleat rekke en fordronken. M. Sikkes fan Wikel waerd to Balk, dêr't er as drager tsjinst dwaen soe by in bigraffenis, sa mar net goed en efkes letter wie er al wei. Andrys Bergsma fan Dronryp foei ünder de plechtichheit yn tsjerke by de ünt- bleating fan it monumint op 'e Ryp fan himsels en forstoar efkes letter. Oan de Gem. Universiteit to Amster dam is ta doctor yn 'e medisinen pro- movearre de hear J. Dykstra, chirurch to Woerden, ófkomstich fan Britswert. Oan de Frije Universiteit to Am sterdam is slagge foar it kandidaets- eksamen yn 'e theology de Fryske komponist en psalmbirimer Bernard Smilde. Hy sil mei koarten to Achlum, dêr't er al helppreker yn 'e Griffor- mearde tsjerke is, as dümny biroppen wurde. To Burgum wurdt Tongers- aei 14 April in monumint üntbleate foar dejingen, dy't yn 'e jierren 1940 1945 fallen binne. De nije brêge oer it van Harinxma-kanael by Rits- masyl tusken Marssum en Deinum is ré kommen. Boalsert haldt fan 25 cant 27 April wer in forkeapstentoan- stelling, de „Multishop 3", dy't gans greater wêzi sil as de foarigen. De Fryske beverfokkers wolle net mei- dwaen oan it Nederlanske beverfok- kerboun en hawwe in beverfokker- foriening „Friesland" oprjochte. wiene net üntofreden, dizze earste greate slach hie üs ryklik tweintich aeijen oplevere. Myn kunde hat dy deis syn bést dien, it kin net oars sein wurde. De middeis hat er bisocht de praktyk fan de praktyk to learen, mar dat slagge likemin. Fügels of gjin fügels, hy hat socht om dea. Alle gerspöltsjes wiene sines. It gyng doe noch om de eare en dy is rédden, hwant op 'e lette nei- middei hat er in nést mei in ütpikt skriesaei foun. Dat wie syn treast en de jouns koe er, wurch as in maits, it wiif fortelle dat er hwat foun hie. Sok wurk moat earst ek leare, wier! Hja hat grif greatsk op him west, mar ik leau net dat er noflike Peaske- dagen hat. De fügels ha him in pyk set! K. H.

Streekarchivariaat Noordwest-Veluwe - Periodiekenviewer

Frysk En Fry | 1949 | | pagina 1